Λιγότερο είναι περισσότερο

Η σύγχρονη ζωή μας ενθαρρύνει να προσθέτουμε συνεχώς: έναν ακόμη στόχο, μια ακόμη συνήθεια, ένα ακόμη έργο, μια ακόμη δραστηριότητα για τα παιδιά, μια ακόμη εφαρμογή που έχει σκοπό να μας κάνει πιο παραγωγικούς.

Στην αρχή, αυτό μπορεί να μας δώσει κίνητρο. Αλλά υπάρχει ένα όριο στο πόσο μπορεί να χωρέσει ένα πρόγραμμα πριν η παραγωγικότητα μετατραπεί σε εξάντληση. Ένα αυξανόμενο σύνολο σκέψεων γύρω από την αλλαγή συμπεριφοράς υποδηλώνει ότι η βελτίωση της ζωής δεν απαιτεί πάντα να κάνουμε περισσότερα. διαχειρίσιμο.

Η σύγχρονη ζωή προσφέρει έναν εξαιρετικό αριθμό επιλογών. Ο ελεύθερος χρόνος μπορεί να γεμίσει με ταινίες, podcast, μουσική, παιχνίδια, ειδήσεις, μέσα κοινωνικής δικτύωσης, άσκηση, διαδικτυακά μαθήματα ή εφαρμογές εκμάθησης γλωσσών. Η τεχνολογία έχει επίσης μειώσει τον χρόνο που απαιτείται για πολλές βασικές οικιακές εργασίες. Ωστόσο, αντί να νιώθουμε ότι έχουμε περισσότερο χρόνο, πολλοί άνθρωποι νιώθουν μόνιμα βιαστικοί.

Ένας λόγος είναι ότι κάθε νέα ευκολία δημιουργεί νέες δυνατότητες. Όταν υπάρχουν εκατοντάδες τρόποι να περάσουμε μια ώρα, η επιλογή ενός μπορεί να δημιουργήσει το άβολο συναίσθημα ότι μας λείπουν δεκάδες άλλοι. Ως αποτέλεσμα, ο ελεύθερος χρόνος μπορεί να αρχίσει να μοιάζει με έναν ακόμη πόρο που πρέπει να βελτιστοποιηθεί.

Η παραγωγικότητα συχνά συνδέεται με την επιτυχία, την πειθαρχία και τη φιλοδοξία.

Αυτό καθιστά την αφαίρεση ψυχολογικά δύσκολη. Ο οικονομολόγος Leidy Klotz, ο οποίος έχει μελετήσει την τάση να λύνονται προβλήματα προσθέτοντας αντί να αφαιρούνται, υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι συχνά παραβλέπουν την αφαίρεση ως πιθανή λύση. Η ευρύτερη ιδέα του είναι απλή: αντί να ρωτάμε αυτόματα τι άλλο μπορεί να προστεθεί για να βελτιωθεί μια κατάσταση, ίσως αξίζει να ρωτήσουμε τι θα μπορούσε να εξαλειφθεί.

Ο στόχος δεν είναι να γίνουμε λιγότερο φιλόδοξοι, αλλά να σταματήσουμε να θεωρούμε το «περισσότερο» ως την προεπιλεγμένη απάντηση σε κάθε πρόβλημα.

Αυτό ισχύει τόσο για τα προσωπικά προγράμματα όσο και για τους χώρους εργασίας, τα σχολεία και τους οργανισμούς. Μια περίπλοκη διαδικασία μπορεί να μην χρειάζεται άλλη μορφή, συνάντηση ή στάδιο έγκρισης. Μπορεί να λειτουργήσει καλύτερα αν εξαφανιστεί ένα περιττό βήμα.

Η ιδέα μιας απλούστερης ζωής παρουσιάζεται συχνά με ακραίους τρόπους. Οι άνθρωποι μπορεί να φαντάζονται να πουλήσουν τα περισσότερα από τα υπάρχοντά τους, να μετακομίσουν σε ένα μικροσκοπικό σπίτι ή να εγκαταλείψουν εντελώς μια καριέρα. Αυτές οι αλλαγές μπορεί να λειτουργήσουν για ορισμένους, αλλά δεν είναι απαραίτητες. Η έρευνα για την αλλαγή συμπεριφοράς δείχνει γενικά ότι οι δραματικοί μετασχηματισμοί είναι δύσκολο να διατηρηθούν.

Οι πολύ απαιτητικές δίαιτες, τα έντονα προγράμματα άσκησης και οι φιλόδοξες αλλαγές στον τρόπο ζωής συχνά αποτυγχάνουν επειδή η απαιτούμενη προσπάθεια είναι πολύ μεγάλη. Μια πιο ρεαλιστική στρατηγική είναι να κάνετε μικρότερες μειώσεις που μπορούν να επιβιώσουν πέρα ​​από την αρχική έκρηξη κινήτρου.

Η αφαίρεση μπορεί να ξεκινήσει με συνηθισμένες ερωτήσεις.

Υπάρχει μία εβδομαδιαία δέσμευση που δεν απολαμβάνετε πλέον;

Θα μπορούσε μια οικιακή εργασία να γίνεται λιγότερο συχνά;

Χρειάζεται πραγματικά να γίνεται κάθε συνάντηση;

Θα μπορούσε να ανατεθεί μέρος ενός έργου;

Θα ωφελούνταν ένα παιδί από την εγκατάλειψη μιας εξωσχολικής δραστηριότητας και την ενασχόλησή του με ένα μη δομημένο απόγευμα;

Ακόμα και μια μικρή μείωση μπορεί να έχει σημασία. Η εξοικονόμηση μόλις 15 λεπτών κάθε μέρα μπορεί να κάνει τα πρωινά λιγότερο βιαστικά ή να δημιουργήσει αρκετό χώρο για μια βόλτα, μια συζήτηση ή ένα ήσυχο διάλειμμα.

Οι ψυχολόγοι χρησιμοποιούν μερικές φορές τον όρο «αφθονία χρόνου» για να περιγράψουν την αίσθηση ότι υπάρχει αρκετός διαθέσιμος χρόνος για να κάνουμε ό,τι έχει σημασία. Αυτό το συναίσθημα έχει συνδεθεί με μεγαλύτερη ευτυχία και ευεξία. Το σημαντικό μέρος δεν είναι απαραίτητα το να έχουμε μεγάλες ποσότητες ελεύθερου χρόνου. Ένα άτομο μπορεί να έχει αρκετές άδειες ώρες και να εξακολουθεί να αισθάνεται ψυχικά υπερφορτωμένο.

Η επιρροή του χρόνου σχετίζεται εν μέρει με τον έλεγχο: την αίσθηση ότι κάθε λεπτό δεν έχει ήδη διεκδικηθεί από υποχρεώσεις. Η αφαίρεση μιας περιττής απαίτησης μπορεί επομένως να έχει μεγαλύτερο ψυχολογικό αποτέλεσμα από ό,τι υποδηλώνει η πραγματική της διάρκειά.

Το να κάνουμε λιγότερα μπορεί αρχικά να μας κάνει να νιώθουμε άβολα. Οι άνθρωποι που έχουν συνηθίσει να μετρούν την πρόοδο μέσω της παραγωγής μπορούν να ερμηνεύσουν ένα πιο άδειο ημερολόγιο ως τεμπελιά ή χαμένη ευκαιρία.

Αλλά η απλοποίηση της ζωής δεν σημαίνει εγκατάλειψη των ευθυνών. Σημαίνει την εξέταση ποιες ευθύνες, ρουτίνες και προσδοκίες είναι πραγματικά χρήσιμες. Το επιχείρημα του Klotz ενθαρρύνει τους ανθρώπους να αμφισβητούν συνήθειες που επιβιώνουν απλώς και μόνο επειδή υπήρχαν πάντα.

Η πιο χρήσιμη μορφή παραγωγικότητας μπορεί μερικές φορές να είναι η απόφαση για το τι δεν αξίζει πλέον τον χρόνο σας.

Ένα ελαφρύτερο πρόγραμμα μπορεί να δημιουργήσει περισσότερο χώρο για συγκέντρωση, ξεκούραση και τις δραστηριότητες που πραγματικά έχουν σημασία. Αντί να ξεκινάτε κάθε νέα σεζόν με μια νέα λίστα στόχων, ίσως αξίζει να δείτε πρώτα την υπάρχουσα λίστα. Η αφαίρεση μιας υποχρέωσης, η απλοποίηση μιας ρουτίνας ή η άρνηση μιας περιττής δέσμευσης μπορεί να μην φαίνονται εντυπωσιακά. Αλλά μερικές φορές η αφαίρεση είναι ακριβώς αυτό που κάνει τη ζωή να φαίνεται πιο γεμάτη.