Emocjonalna nauka

Dzieci często zapominają o przypomnieniach w ciągu pięciu minut od ich usłyszenia, ale mogą pamiętać jeden ciepły uśmiech, jedną ostra reakcję, lub jedną wspólną śmiech przez lata.

To może sprawiać zamieszanie dla rodziców, nauczycieli i opiekunów.

Możesz tłumaczyć ostrożnie, powtarzać klarownie, i dawać użyteczne wskazówki, ale emocjonalny moment wokół przekazu może pozostawić silniejsze wrażenie. Dla Lykkerów, ten pomysł nie tylko jest interesujący; jest praktyczny. Gdy rozumiesz, jak dzieci przechowują emocjonalne doświadczenia, codzienne nauczanie staje się łatwiejsze, uprzejmiejsze i efektywniejsze.

Dzieci uczą się poprzez słowa, ale pamiętają poprzez doświadczenie. Gdy chwila wydaje się bezpieczna, ekscytująca, żenująca, śmieszna, lub napięta, mózg zwraca dodatkową uwagę. Dlatego twoje dziecko może zapomnieć gdzie położyć rzeczy szkolne, ale wyraźnie pamiętać jak ktoś zareagował na błąd.

• Emocje działają jak marker: myśl o emocji jako jasnym markerze nad zdarzeniem. Spokojna instrukcja może brzmieć użytecznie, ale emocja nadaje jej kolor;

• gdy dziecko rozlewa sok i słyszy łagodną odpowiedź, lekcja staje się taka: błędy można naprawić; • gdy to samo dziecko słyszy gniew, lekcja może być taka: błędy są straszne.

Punkt praktyczny jest prosty. Nie uczysz tylko zachowań. Uczysz także jakie są uczucia związane z nauką. Dziecko, które czuje się bezpieczne, częściej słucha, pyta, próbuje ponownie, i pamięta użyteczną część.

• Ton często przychodzi przed znaczeniem: dzieci zauważają twarze, szybkość, głośność, i nastrój bardzo szybko. Czasami czują twoje frustracje zanim w pełni zrozumieją twoje zdanie. To oznacza, że dobra wiadomość może stracić moc, gdy ton jest zbyt ciężki.

Na przykład, "Proszę połóż buty" jest łatwe do zrozumienia. Ale jeśli przychodzi z napiętą twarzą i pośpiesznym głosem, dziecko może pamiętać o presji bardziej niż o zadaniu. Delikatniejszy ton nie oznacza słabej wskazówki; po prostu pomaga przekazowi lepiej trafić;

• duże reakcje tworzą duże wspomnienia: dzieci są doskonałymi zapisywaczami emocji. Mogą nie przypomnieć sobie każdego szczegółu, ale często pamiętają uczucie sceny. Dlatego powtarzana krytyka może kształtować pewność siebie, podczas gdy powtarzane ciepło może budować odwagę.

To nie oznacza, że każda chwila musi być doskonała. Żaden opiekun nie reaguje spokojnie przez cały czas. Ważny jest wzorzec. Gdy dzieci doświadczają więcej naprawy, humoru, i stabilizacji niż presji, budują silniejszą podstawę nauki;

• pamięć kocha historie: instrukcje są często krótkie i płaskie. Emocjonalne momenty stają się małymi historiami. Twoje dziecko może nie pamiętać "posprzątaj biurko", ale może pamiętać popołudnie, kiedy zamieniłaś sprzątanie w wyścig podczas piosenki. Historia daje lekcji miejsce do życia.

Spróbuj dodać do powtarzających się zadań kształt niewielkiej historii;

• zamiast dawanie pięć przypomnień, stwórz zabawny schemat: skarpetki znajdują kosz, książki znajdują półkę, ołówki wracają do swojej drużyny. Brzmi to głupio, ale głupkowatość często działa, ponieważ przynosi emocje bez stresu.

Kiedy zrozumiesz, że emocje niosą naukę, codzienne edukowanie rodzinne staje się bardziej wykonalne. Nie potrzebujesz dramatycznych metod. Małe zmiany w czasie, tonie, i naprawie mogą uczynić zwykłe wskazówki znacznie łatwiejszymi do zapamiętania dla dzieci.

• Ucz połączenia przed korektą

Zanim skorygujesz dziecko, spróbuj najpierw szybkiego połączenia. Powiedz ich imię delikatnie, obniż swoją poziom ciała, lub dotknij ich ramienia jeśli to akceptują. To tworzy poczucie bezpieczeństwa przed rozpoczęciem lekcji. Przydatna formuła to połącz, potem prowadź.

• Na przykład: "to było frustrujące. Spróbujmy zwrócić wolniej uwagę na ręce." Dziecko słyszy zarówno akceptację jak i kierunek. Przekaz staje się łatwiejszy do przyswojenia, ponieważ nie czuje się odrzucane.

• Używaj mniej słów podczas silnych uczuć:

Kiedy dziecko jest zdenerwowane, długie wyjaśnienia zazwyczaj zawodzą. Ich uwaga jest zajęta radzeniem sobie z emocją. To nie jest bunt za każdym razem; często mózg jest po prostu przeciążony.

Wszystko w ciągu emocjonalnych szczytów, utrzymuj język krótkim.

• Spróbuj: "jesteś zmartwiony. Jesteśmy bezpieczni. Poczekaj. Oddech." Potem później, gdy dziecko uspokaja się, porozmawiaj o wyborach i konsekwencjach. Ważny jest timing. Lekcja podana w złym momencie staje się tylko szumem.

• Spraw, aby naprawa była widoczna:

Jedna potężna lekcja rodzinna to naprawa po konflikcie.

• Gdy reagujesz zbyt stanowczo, możesz wrócić i powiedzieć: "to wyszło zbyt mocno. Zasada wciąż się liczy, a ton mógł być lepszy."

To uczy odpowiedzialności bez wstydu. Dzieci uczą się, że relacje mogą się odbudować po trudnych momentach. Uczą się także jak przeprosić, obserwując, jak ktoś to robi jasno.

• Zamień instrukcje w udostępnione rutyny:

Dzieci lepiej pamiętają rutyny, gdy rutyna ma przewidywalne emocjonalne odczucie. Rutyna przed snem z delikatnym rytmem uczy spokoju. Rutyna poranna z zabawnymi punktami kontrolnymi uczy gotowości.

Spróbuj nazywać rutyny w lekki sposób.

Trzyetapowy start może oznaczać torbę, buty, drzwi. Spokojny kącik może oznaczać oddychaj, popij wodę, wybierz kolejny krok. Nazwy ułatwiają pamiętanie rutyn i przyjazny nastrój ułatwia ich powtarzanie;

• Pochwalać proces, nie tylko wynik:

Gdy dzieci słyszą pochwałę tylko po sukcesie, mogą obawiać się błędów. Gdy słyszą uwagę na wysiłek, cierpliwość i odzyskiwanie, uczą się, że postęp ma wartość.

• Zamiast powtarzać "dobrze zrobione", nazywaj zachowanie: "spróbowałeś ponownie po trudnych momentach. Sprawdziłeś swoją pracę przed prośbą o pomoc. Użyłeś spokojniejszego głosu tym razem." Te komentarze tworzą przydatne emocjonalne wspomnienia związane z konkretnymi umiejętnościami.

• Utwórz jedno zapadające w pamięć wskazanie:

Wskazanie to krótkie hasło lub gest, które niesie lekcję.

• Na przykład: zatrzymaj się i wybierz można pomóc w przypadku zachowań impulsywnych. Delikatne ręce mogą prowadzić zabawę. Jeden krok najpierw może pomóc, gdy zadanie wydaje się zbyt duże.

Trzymaj hasła krótkie i powtarzaj je w spokojnych momentach. Z czasem wskazanie staje się znajome. Później, gdy stres się pojawi, dziecko może do niego szybciej sięgać, ponieważ już ma bezpieczną emocjonalną historię.

• Zakończ chwile nauki z nadzieją:

Korekta nie musi kończyć się ciężarem.

• Po zaadresowaniu problemu, dodaj linię patrzącą w przyszłość: "możemy ćwiczyć jutro. Uczysz się. Następnym razem będzie łatwiej."

Ta ostateczna emocjonalna nuta ma znaczenie. Dzieci często pamiętają, jak kończy się chwila. Zakończenie z nadzieją pomaga im nosić lekcję bez zbyt dużego zniechęcenia. Dzieci pamiętają emocjonalne chwile, ponieważ uczucia pomagają mózgowi decydować, co jest ważne.

• Dla Lykkerów, użytecznym wnioskiem jest jasne: przewodnictwo działa lepiej, gdy idzie w parze z bezpieczeństwem, połączeniem, i naprawą. Spokojny ton, zabawna rutyna, krótkie wskazanie, lub nadzieję na zakończenie może zamienić codzienne wskazówki w lekcje, które dzieci faktycznie przenoszą do przodu.